Hırsızlık suçunda ikinci kez mükerrir sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağı hatasının Yargıtay 2. Ceza Dairesince düzeltilerek İzmir BAM kararının onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde, sanık ve müdafiinin beraat yönündeki itirazları yerinde görülmezken, bölge adliye mahkemesinin ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı yönündeki kanun hükmünü gözetmemesi hukuka aykırı bulunmuş; bu nedenle hüküm, hatalı denetimli serbestlik ibaresinin çıkarılması suretiyle düzeltilerek onanmıştır.
T U T U K L U
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜMLER
: İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, suçlu bir geçmişe sahip olsa da yargılamada suçluluğuna bunlarla karar verilemeyeceğine, konu ile alakasının olmadığına, aleyhine delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesinin gerektiğine ilişkin olduğu; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suça müşterek fail olarak iştirak etmediğine, diğer sanık ... ile fikir birliği içinde olmadığına, fiil üzerinde ortak hakimiyetin bulunmadığına, sanığın gözcülük yapmadığına, sanığın herhangi bir delille desteklenmeyen varsayımlara göre cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "....Yargıtay Ceza Genel Kurulunun █████/2015 tarihli, ████████ Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı uyarınca, mükerrir sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemiş olmasının kazanılmış hak teşkil etmeyeceği hususu da dikkate alınarak 2. kez mükerrir olan sanık hakkında TCK'nin 58/6-7.maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.