yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda tekerrür uygulamasında en ağır cezanın esas alınması gerektiğini belirterek düzeltilerek onama kararı verdi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda tekerrür uygulamasında en ağır cezanın esas alınması gerektiğini belirterek düzeltilerek onama kararı verdi.

Özet: Yargıtay, sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini incelemiş; geçmiş tarihli hırsızlık eylemine dair delil bulunmadığını ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasının hukuka uygun olduğunu belirtmiş, ancak tekerrür hükümlerinin uygulanmasında sanığın önceki dört ayrı suçtan oluşan mahkumiyetinin tamamının değil, sadece en ağır cezaya ilişkin olan mala zarar verme suçundan verilen bir yıllık hapis cezasının esas alınması gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararını bu yönden düzelterek onamıştır.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ

:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

ŞİKÂYETÇİ

: ...

SUÇLAR

: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER

: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya kapsamının incelenmesinde sanığın geçmiş tarihli hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 43.maddesinin uygulanmamasının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ançak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin ███████ Esas, ████████ Karar sayılı 28.03.2012 kesinleşme tarihli ilâmında dört ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ''sanık hakkında Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin ███████ Esas, ████████ Karar sayılı 28.03.2012 kesinleşme tarihli ilâmındaki 5237 sayılı Kanun'un 152/1-g maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.