Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtay tarafından temyiz başvurusunun esastan reddi ile onanması.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ayrı ayrı verilen beraat kararları, ilk derece mahkemesinin hükmüne yönelik istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesinin, bu hükümleri hukuka uygun bularak yeni bir karar tesis etmesi ve sonrasında katılanın, dosyadaki kamera kayıtlarının incelenmediği ve eksik araştırma yapıldığı yönündeki temyiz itirazlarının yüksek mahkemece yapılan denetim sonucunda yerinde görülmeyerek esastan reddedilmesi üzerine, sanığın beraatinin kesinleşmesiyle sonuçlanmıştır.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇLAR
: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM
: İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaSanık ... (Mon) hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık ve nitelikli konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan ayrı ayrı beraat hükümlerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar temyiz edilemeyecek kesin niteliğinde hüküm olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan ...'nın bu suçlara ilişkin temyiz talebinin reddine ilişkin 09.02.2022 tarihinde ek karar verildiği, bu ret kararının katılan ...'ya 22.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve katılan ...'nın ret kararına ilişkin yeniden temyizinin bulunmadığı, temyizin sanık ...'ın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları ile sınırlı olduğu anlaşılmakla;İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin eksik inceleme sonucu sanık hakkında beraat kararı verildiğine, dosyadaki kamera görüntülerinin dikkate alınmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ilhâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair karar hukuka uygun bulunduğundan katılanın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Cide Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.