Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararına karşı, süre aşımı nedeniyle sunulan temyiz ve eski hale getirme isteminin Yargıtay tarafından reddedilmesi.
Özet: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet alan kişinin, hükmün tebligatının usulsüz olmasına rağmen, uzlaşma talebiyle 26.08.2019 tarihinde karardan haberdar olduğu tespit edilmiş; ancak yasal bir haftalık temyiz süresini aştıktan çok sonra, 03.08.2023 tarihinde yaptığı temyiz ve eski hale getirme taleplerinin, süresi içinde yapılmadığı için reddine karar verilmiştir.

MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiEK KARAR TARİHİ
: 10.08.2023SAYISI
: ████████ E., ████████ K.ŞİKÂYETÇİ
: ...HÜKÜMLÜ
: ...SUÇLAR
: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: RetDosya incelenerek gereği düşünüldü;Hükümlünün 03.08.2023 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu anlaşılmakla mahkemenin 10.08.2023 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;İnceleme konusu kararın hükümlünün yokluğunda verildiği, cezaevinde bulunan hükümlüye tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” ve 5271 sayılı Kanun'un 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı tebligatın usûlsüz olduğu ancak hükümlünün 26.08.2019 tarihli dilekçesiyle bu dosyanın karar numarasını yazarak uzlaşma talep etmesi nedeniyle karardan 26.08.2019 tarihi itibarıyla haberdar olmasına rağmen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.08.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün temyiz ve eski hâle iade isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.