Yargıtay, hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan süresi geçmiş temyiz ve eski hale getirme talebini reddetti.
Özet: Bir sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından aldığı mahkûmiyet kararını temyizi üzerine, alt mahkemenin eski hale getirme ve temyiz taleplerini reddeden ek kararı, bu konudaki yetkinin Yargıtaya ait olması sebebiyle yok hükmünde kabul edilmiştir. Sanığa kararın usulsüz tefhim edildiği tespit edilse de, kendisinin daha sonra gönderdiği dilekçe ile hükümden ve kanuni yollarından haberdar olduğu belirlenmiştir. Buna rağmen temyiz başvurusunu yasal yedi günlük sürenin çok dışında bir tarihte yapması nedeniyle, süresinde olmayan temyiz istemi ve temelsiz eski hale getirme talebi reddedilerek dosyanın esası incelenmeden ilgili mahkemesine geri gönderilmesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: █████████ E., ███████ K.ŞİKÂYETÇİ
: ...SUÇLAR
: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz isteminin reddiAnkara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve █████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Temyiz istemi ile birlikte ileri sürülen eski hale getirme talebine ilişkin şartların oluşup oluşmadığının değerlendirerek kabulüne ya da reddine dair karar verme yetkisi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan, mahkemece verilen eski hale getirme ve temyiz istemine dair taleplerin reddine dair 03.05.2023 tarihli ve █████████ Esas, ███████ Karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükümlerin yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi”nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın cezaevi idaresi aracılığıyla mahkemeye gönderdiği, 11.04.2022 tarihli basit yargılama usulünün uygulanmasını talep eden dilekçesinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan tarih itibariyle karardan ve 5271 sayılı Kanun 263. maddesinde belirtilen usuldan haberdar olduğu,11.01.2016 tarihli hükümleri, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.05.2023 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.