8. ceza dairesi, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan savunması alınmadan verilen mahkumiyet kararını kanun yararına bozdu.

8. Ceza Dairesi, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan savunması alınmadan verilen mahkumiyet kararını kanun yararına bozdu.

Özet: Adalet Bakanlığının talebi üzerine yapılan kanun yararına bozma başvurusunda, sanığın savunması alınmadan ve savunma hakkı kısıtlanarak "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan verilen mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu tespit edilmiş; Ceza Muhakemesi Kanunundaki istisnai durumlar dışında sanığın yokluğunda hüküm kurulamayacağı gerekçesiyle, temyiz edilmeksizin kesinleşen bu mahkûmiyet kararının kanun yararına bozulmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.

8. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ

:Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU

KARAR

: Mahkûmiyet

KANUN YARARIBA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN

: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 21.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 03.04.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-██████████ sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193/2. maddesinde yer alan "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemelerde belirtilen istisnai durumlar dışında, sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı nazara alındığında, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Hükümlü hakkında, 25.11.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda; Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2020 tarihli ve ██████████ Soruşturma, █████████ Esas, █████████ sayılı iddianamesi ile Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 21.11.2021 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Hükümlüye, iddianame ile duruşma davatiyesinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak belirlenen duruşma gününün dışında hükümlünün bulunmadığı celsede ve savunması alınmadan, hükümlü dinlenmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinden görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.