Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın hırsızlık, mala zarar verme ve kimlik kullanma suçlarından temyizini usulden reddederken, konut dokunulmazlığı ihlali kararını onadı.
Özet: Sanığın hırsızlık, mala zarar verme ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından hükmolunan cezalara yönelik temyiz başvurusu, kanunen temyiz edilemez nitelikte olduğu için reddedilirken; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesis edilmesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanığın temyiz sebeplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., ████████ K.ŞİKÂYETÇİ
: ...SUÇLAR
: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılmasıHÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddi, ilk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI. Sanık Hakkında Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Başkasına Ait Kimlik Veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, atılı suçu kendisinin işlemediğine, cezasının yükseltildiğine, hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan ilk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.