Yargıtay 8. Ceza Dairesi, öz kızını zincirle bağlama eyleminde kasten yaralamayı hürriyetten yoksun kılma unsuru kabul etmeyip haksız tahriki uygulamayan mahkumiyet hükmünü bozdu.
Özet: Sanığın, sürekli evden kaçan kızını cebir kullanarak sobaya zincirle bağlama eylemini kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçları olarak ayrı ayrı cezalandıran alt mahkeme kararını inceleyen yüksek mahkeme, kasten yaralamanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğunu ve eylemin kül halinde cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunu belirtmiş; ayrıca mağdurun sürekli evden kaçması nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin göz ardı edilmesini de hatalı bularak mahkumiyet kararlarını bozmuş ve dosyayı yeniden değerlendirilmek üzere alt mahkemeye iade etmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR
: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralamaHÜKÜMLER
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: BozmaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. BozmaTurgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan verilen kararın Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarih ve ██████████ Esas, ██████████ Karar sayılı kararı ile; "..gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hükümler kurulması,.." kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.B. Bozmadan Sonraki Yargılama SüreciBozma üzerine Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarih ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 3-e, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 3-a, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanığın temyiz sebepleri; atılı suçları işlemediğine, mahkumiyet kararının hatalı olduğuna, dosyanın zamanaşımına uğradığına, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeSanığın, mağdur olan kızının evden kaçmaması için eşi ve oğluyla birlikte yaşadığı odada zincirle bağlayarak tutmak şeklindeki eyleminin eziyet suçunu oluşturabilecek düzeye ulaşmadığı düşüncesiyle Tebliğnamede birinci paragrafta yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.1.Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, öz kızı olan mağdur ...'in sürekli evden kaçması nedeniyle duyduğu hiddet ve elemin etkisi altında mağdurun evden kaçışını engelleyebilmek amacıyla cebir ve şiddet kullanarak mağduru oturma odasında bulunan sobaya zincirle bağlayarak hürriyetini kısıtladığı anlaşılan olayda, sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinde yer alan cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama derecesine varmayan kasten yaralama fiilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu, ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.2.Mağdur ...'in sürekli evden kaçması nedeniyle fiili gerçekleştiren sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarih ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.