Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan verilen mahkumiyetin istinaf ve temyiz başvurularını esastan reddederek onadı.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ilk derece mahkemesince verilen 10 yıl 5 ay hapis ve adli para cezasıyla sonuçlanan mahkumiyet kararının, istinaf mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin kullanıcılık iddiası, delil yetersizliği, iftira ve etkin pişmanlık talepleri gibi çeşitli temyiz sebeplerinin Yargıtay tarafından yapılan incelemede usul ve kanuna uygunluk, yeterli delil değerlendirmesi ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tespiti gerekçeleriyle hukuka aykırılık görülmeyerek esastan reddedilmesine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ
: Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlamaHÜKÜM
: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEMYİZ EDENLER
: Sanık ve müdafiiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmakla, gereği düşünüldü;I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceKayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2023 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 43/1, 62, 52/2-4, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirliğine karar verilmiştir.B. İstinafKararın sanık ve müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık ve müdafinin temyiz isteği;TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağına, sanığın satıcı değil kullanıcı olduğuna, delil bulunmadığına, ...'ın iftira attığına, ele geçen uyuşturucu miktarının içicilik sınırlarında olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan fiziki takip ve yakalama tutanaklarının, inceleme tutanaklarının ve kriminal raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.