Tarımsal sulama abonesine kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla fahiş borç tahakkuku sonrası açılan menfi tespit davasında davalı şirketin ispat yükümlülüğünü yerine getirememesi.
Özet: Bir tarımsal sulama abonesi, elektrik dağıtım şirketinin hakkında başlattığı fahiş ve hatalı kaçak elektrik kullanımına dayalı icra takiplerinden dolayı borçlu olmadığının tespiti ve kötü niyet tazminatı talebiyle dava açmış; ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi, davalı şirketin kaçak elektrik kullanımına dair somut delil sunamadığı ve iddialarını yeterince somutlaştıramadığı gerekçesiyle davacıyı haklı bularak borçlu olmadığını tespit etmiş, davalı şirket ise bu kararı temyiz etmiştir.
3. Hukuk Dairesi         █████████ E.  ,  ████████ K.
    "İçtihat Metni"

    İNCELENEN KARARIN
    MAHKEMESİ
    : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
    SAYISI
    : █████████ E., █████████ K.
    İLK DERECE MAHKEMESİ
    : Harran 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
    SAYISI
    : ████████ E., █████████ K.
    Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
    I. DAVA
    Davacı vekili; davalı şirket tarafından müvekkilinin tarımsal sulama aboneliğine fahiş ve hatalı borç tahakkuk ettirildiği ve kaçak kullanıma ilişkin icra takipleri başlatıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin icra dosyalarından şimdilik 10,00 TL borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında Şanlıurfa 2. Müdürlüğü ██████████ Esas sayılı dosya yönünden talebini 57.053,99 TL, Şanlıurfa 2. Müdürlüğü ██████████ Esas sayılı dosya yönünden 46.046,31 TL, Şanlıurfa 4. Müdürlüğü █████████ Esas sayılı dosya yönünden 114.611,53 TL, Şanlıurfa 3. Müdürlüğü ██████████ Esas sayılı dosya yönünden 57.988,27 TL, Şanlıurfa 3. Müdürlüğü ██████████ Esas sayılı dosya yönünden 42.382,71 TL, Şanlıurfa 1. Müdürlüğü █████████ Esas sayılı dosya yönünden 147.871,45 TL, Şanlıurfa 1. Müd.██████████ Esas sayılı dosya yönünden 22.609,54 TL, Şanlıurfa 1. Müdürlüğü ██████████ Esas sayılı dosya yönünden 44.907,42 TL, Şanlıurfa 1. Müdürlüğü ██████████ Esas sayılı dosya yönünden 30.766,58 TL, Şanlıurfa 2. Müdürlüğü ██████████ Esas sayılı dosya yönünden 44.907,42 TL'ye yükseltmiştir.
    II. CEVAP
    Davalı vekili; müvekkili şirket elemanlarınca davacıya ait tarımsal sulama sahasında gerçekleştirilen kontrol ve denetimlerde kaçak elektrik enerjisi kullanıldığının tespit edildiği ve şirket personeli tarafından davacı adına kaçak tespit tutanağı tanzim edildiğini, hesaplamanın yönetmelik hükümlerine göre yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
    III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
    İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; usulüne uygun ihtara rağmen verilen süre içerisinde davacı hakkında kaçak elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tutanakların dosyaya sunulmadığı, ispat yükü kendisinde olan davalı şirket tarafından davacının dosya kapsamında kaçak elektrik enerjisi kullanıldığına dair başkaca bir delil bulunmadığı, kaçak elektrik kullanıldığı yönündeki iddianın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 194. maddesine uygun olarak somutlaştırılmadığı, davacı tarafından kaçak elektrik kullanıldığının davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacının dava konusu takip dosyaları yönünden belirtilen miktarlarda borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.
    IV. İSTİNAF
    İlk Derece Mahkemesinin 03.01.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının takip taleplerinde dayanılan borç ve borcun sebebi ile bağlı olduğu, savunmanın da kaçak elektrik tüketimine ilişkin olduğu, ön inceleme tensip zaptının 4. ve 7. numaralı ara kararları ile 6100 sayılı Kanunun 140/5, 219 ve 220. maddeleri uyarınca usulüne uygun ihtara rağmen verilen süre içerisinde davacı hakkında kaçak elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tutanakların dosyaya sunulmadığı, dosya kapsamında kaçak elektrik enerjisi kullanıldığına dair başkaca bir delil bulunmadığı, iddianın somutlaştırılmadığı, davacı tarafından kaçak elektrik kullanıldığının davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
    V. TEMYİZ
    A. Temyiz Sebepleri
    Davalı vekili; müvekkili şirket tarafından tespit edilen kaçak ve kaçak ek tahakkukunun, tespit, süre, tüketim miktarı hesaplamasının yönetmelikte belirlenen usul ve esaslara göre belirlendiğini, yapılan kontrollerde davacının kaçak enerji kullandığının tespit edildiğini ve kaçak tahakkuku yapıldığını, Mahkemece gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini, sonradan sunulan delillerin yargılamayı uzatma gayesi taşımadığını, makul bir süre verilmesi gerektiğini, kanun koyucu tarafından hâkime yükletilen aydınlatma yükümlülüğü yerine getirilmeden hüküm kurulduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
    B. Değerlendirme ve Gerekçe
    Uyuşmazlık, kaçak elektrik kullanıma dayalı tahakkuk tutarlarının tahsili için başlatılan icra takiplerinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
    4721 sayılı Davacının kaçak elektrik kullandığı yönündeki iddiaya dayanılarak yapılan icra takiplerinden dolayı borçlu olmadığının tespiti talebiyle açılan davada, ispat yükünün davalı şirkete ait olduğu, davalı vekilinin cevap dilekçesi ile birlikte alacağa dayanak kaçak kullanıma ilişkin belgeleri dosyaya sunmadığı, yargılama süresince de takip dayanağı belgeleri dosyaya ibraz etmediği, dosyanın niteliği gereği davalının alacağının dayanağını ispat yükü altında olduğu ve bu külfetin yerine getirilmediği, yargılama yapan hâkimin yargılamaları belli sürede bitirmeleri hususunda adil yargılama kapsamında hukuki sorumluluklarının bulunduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.
    VI. KARAR
    Açıklanan sebeplerle;
    Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
    Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,
    Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
    20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

    Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
    Üye olmak için tıkla!