Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanığın temyiz başvurularının usuli nedenlerle reddine dair Yargıtay kararı.
Özet: Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından aldığı cezalara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının kanunen temyiz edilemez olması, ayrıca hırsızlık suçundan yapılan temyiz başvurusunun ise yasal sürede ve usulüne uygun gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmaması nedenleriyle Yargıtay, sanığın tüm temyiz istemlerini hem esas hem de usul yönünden reddetmiştir.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.ŞİKÂYETÇİ
: ...SUÇLAR
: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, bozmaKonya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.12.2018 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:I. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler YönündenSanık hakkında, Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 62 ve 151/1, 62. maddeleri uyarınca kurulan sırasıyla 10 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm YönündenAyrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 28.12.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 04.01.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ayrıca Dairemizin iade kararı sonrası aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini de sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.