Özet: Bir hükümlü hakkında kendi değer yargılarını açıklayan sanığın eylemlerinin, işlenen bir suçu ya da işlediği suçtan dolayı bir kişiyi övücü, yüceltici veya sempatikleştirici nitelikte bulunmayıp, yalnızca toplumun bir kesimini rahatsız edici nitelikte olsa bile ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu doğrultuda Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları göz önünde bulundurulduğunda, "suçu ve suçluyu övme" suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararının hukuka uygun bulunarak onanmasına hükmedilmiştir.