Yargıtay 8. Ceza Dairesi, görevsizlik bozması sonrası yeniden görülen parada sahtecilik davasında verilen mahkumiyet kararını onadı.
Özet: Görevli mahkemenin ağır ceza mahkemesi olduğu yönündeki Yargıtay bozması üzerine yeniden görülen parada sahtecilik davasında, sanığın sahte 100 TL ile alışveriş yapmaya çalışırken yakalanması ve üst aramasında toplam 2.800 TL sahte para ele geçirilmesi gibi somut delillerle mahkum edildiği hüküm, sanığın eylemi işlemediği ve paranın sahte olduğunu bilmediği yönündeki temyiz iddialarının dayanaktan yoksun bulunması ve mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle Yargıtay tarafından oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ Esas, ████████ KararSUÇ
: Parada sahtecilikHÜKÜM
: MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. Yargıtay Bozma İlâmıKiraz Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.05.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama SüreciBozmaya uyularak yapılan yargılamada, Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197/1, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanığın Temyiz İstemiÜzerine atılı parada sahtecilik suçunu işlemediğine, paraların sahte olduğunu bilmediğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre, sanığın, mağdur ...'ın sahibi olduğu ve olay günü kızı olan mağdure ...'nin başında durduğu bakkal dükkanından sahte olarak üretilmiş 100,00 TL değerindeki para ile alışveriş yapmaya çalıştığı sırada mağdurenin paranın sahte olduğunu farketmesi üzerine kolluk güçlerine yaptığı ihbar üzerine yakalandığında yapılan üst aramasında sanıktan toplam 2.800,00 TL değerinde sahte olarak üretilmiş paranın ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mağdurların alınan beyanlarına, ihbar tutanağına, T.C. Merkez Bankasından alınan 20.08.2013 tarihli rapora göre, sanık tarafından sahte olarak üretilmiş paranın muhafaza edilerek tedavüle konulması şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde karar verildi.