2. Hukuk Dairesinin karşılıklı boşanma davasında kadın lehine takdir edilen maddi ve manevi tazminatın az bulunarak hakkaniyet ilkesi çerçevesinde artırılması gerektiğine ilişkin bozma kararı.
Özet: Yargıtay, karşılıklı boşanma davasında tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusur dereceleri ve paranın alım gücü dikkate alındığında, davalı-davacı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna karar vererek, bölge adliye mahkemesinin bu konudaki kararını bozmuş; Türk Medeni Kanununun hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun ilgili hükümleri uyarınca daha uygun miktarda tazminat takdir edilmesi gerektiğini belirtirken, tarafların diğer temyiz itirazlarını ise reddederek bölge adliye mahkemesinin bozma kapsamı dışındaki kısımlarını onamıştır.

MAHKEMESİ
: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk DairesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.DAVA TÜRÜ
: Karşılıklı BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ
: Çorlu 2. Aile MahkemesiSAYISI
: ███████ E., ████████ K.Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir nafakası ile tazminatlar yönünden, davalı- davacı kadın vekili tarafından ise asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir nafakası ile tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaatleri dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı yönünden BOZULMASINA,3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı-davalı erkek vekilinin tüm, davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Tacettin'e yükletilmesine,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Gülbahar'a iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.