8. Ceza Dairesi, 6136 sayılı yasaya aykırılık ve görevli memura mukavemet/hakaret suçlarından hükümlülükleri onarken, TCK 53/3 hak kısıtlamasını düzeltti.
Özet: Yargıtay, sanıklardan birinin 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetini onarken; diğer sanık hakkında görevli memura hakaret ve direnme suçlarından verilen hükümdeki TCK 53/3 maddesinin uygulanmasında, kısıtlamanın yalnızca sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileriyle sınırlı olması gerekirken bu kapsamın geniş tutulmasını hukuka aykırı bulmuş ve söz konusu hatayı yeniden yargılama gerektirmeyen düzeltme ile gidererek hükmü bu haliyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, görevli memura mukavemet ve hakaretHÜKÜM
:- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadere- Sanık ... hakkında görevli memura mukavemet ve hakaret suçlarından hükümlülükGereği görüşülüp düşünüldü
:Sanık ...’ya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapı- lan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;I- Sanık ... Tanrıkurt hakkında “6136 sayılı Yasaya aykırılık” suçundan kurulan hükmün temyizinde;Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, cezanın fazla olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),I- Sanık ... hakkında “görevli memura hakaret” ve “görevli memura direnme” suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;Sanık hakkında birden fazla kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın TCK.nun 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine göre arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.