Özet: Yargıtay, "hakkı olmayan yere tecavüz" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerini incelemiş ve sanık müdafiinin temyizinin sanığı da kapsadığını kabul ederek, hüküm tarihi itibariyle adli para cezalarının temyiz edilebilir olduğunu belirtmiştir; yapılan incelemede, sanıklara isnat edilen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan eski Türk Ceza Kanununda belirlenen yedi buçuk yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği tarihten temyiz incelemesi anına kadar gerçekleştiği tespit edildiğinden, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü bozulmuş ve sanıklar hakkındaki kamu davaları zamanaşımı nedeniyle düşürülmüştür.