hakkı olmayan yere tecavüz suçunda mağdur ve katılan vekillerinin temyiz taleplerinin reddedilerek, sanığın hukuki durumunun taşınmazın niteliği ve kullanım biçimi araştırılarak tck 154/1 kapsamında yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün bozulması.

Evrak Yükle, Para Kazan!

Hakkı olmayan yere tecavüz suçunda mağdur ve katılan vekillerinin temyiz taleplerinin reddedilerek, sanığın hukuki durumunun taşınmazın niteliği ve kullanım biçimi araştırılarak TCK 154/1 kapsamında yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün bozulması.

Özet: Yargıtay, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkum edilen sanık hakkındaki hükmü, tecavüze konu köy tüzel kişiliğine ait taşınmazın niteliği ve ortak kullanım biçiminin mahalli bilirkişi ve tanıklarla kesin olarak belirlenmemiş olması ile hazineye ait diğer parsellerle ilgili olarak hükümden sonra yürürlüğe giren Türk Ceza Kanununun 154/1 maddesindeki değişikliğin sanığın hukuki durumuna etkisinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozmuş; mağdur ve katılan vekillerinin temyiz taleplerini ise yasal sıfat ve suçtan doğrudan zarar görmedikleri gerekçeleriyle reddetmiştir.

8. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ

: Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM

: Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü

1- Mağdur ... vekili ile katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz taleplerine yönelik incelemede:

Mağdur ...'in katılan sıfatının bulunmaması; ... ve ...'nın ise atılı suçtan doğrudan zarar görmedikleri gözetildiğinde katılma hakları bulunmayıp, usulsüz olarak verilen müdahale kararının da adı geçenlere hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, mağdur ve katılan vekillerinin vaki temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın temyizine yönelik incelemede

Öncelikle tecavüze konu köy tüzel kişiliği adına kayıtlı 783 parsel nolu taşınmazın niteliği, kullanım biçimi ve ötedenberi köylünün ortaklaşa kullandığı yerlerden olup olmadığının yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile kesin biçimde saptanmasından sonra; diğer tecavüze konu 754-756-757 ve 784 parsel nolu taşınmazların ise hazine adına tarla ve mezarlık niteliğinde yerler olduğu gözetilerek, hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.