yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık suçunda zamanaşımı nedeniyle bozma ve düşme, mala zarar verme suçunda ise adli para cezası miktarından temyiz reddi kararı.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda zamanaşımı nedeniyle bozma ve düşme, mala zarar verme suçunda ise adli para cezası miktarından temyiz reddi kararı.

Özet: Bu kararda, bazı sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen adli para cezalarına ilişkin temyiz talepleri, hükmolunan adli para cezalarının yasal temyiz sınırının altında kalması nedeniyle reddedilmiş; tüm sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise, suç tarihi olan 31.07.2010dan inceleme tarihine kadar 12 yıllık zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle bozulmasına ve bu suçtan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ

:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ

: 31.07.2010

HÜKÜMLER

: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, düşme

I. Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adlî para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar ... ve ...'in temyiz isteklerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Tüm sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 31.07.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.