Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasının temyiz edilemezliği nedeniyle sanığın ek karar temyiz talebini reddetti.
Özet: Kasten yaralama suçundan verilen iki yıl bir ay hapis cezasına mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi ve bu ek karara yönelik temyiz başvurusunun, Ceza Muhakemesi Kanununun beş yıl veya daha az süreli hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğine dair hükmü gereğince incelenerek, yüksek mahkeme tarafından hukuka aykırılık görülmeyerek reddi ile bölge adliye mahkemesinin kararının onanması.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ
: 26.01.2024SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: Kasten yaralamaEK KARAR
: Temyiz isteminin reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasıAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen 26.01.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2017 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl 1 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nıntemyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından verilen 26.01.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.