Yargıtay, kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararının meşru savunma ve haksız tahrik itirazlarına rağmen oy birliğiyle onanmasına karar verdi.
Özet: Kasten yaralama suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının, savunma hakkının kısıtlanması ve tekerrür değerlendirmesi eksikliği nedeniyle bozulmasının ardından yeniden hüküm kuran yerel mahkemenin, sanığın eylemi gerçekleştirdiğini, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığını, uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğunu tespit ederek verdiği 8 ay 22 gün hapis ve hak yoksunluklarına ilişkin kararının, sanık müdafiinin meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik iddialarının reddiyle hukuka uygun bulunarak oy birliğiyle onanmasına hükmedilmiştir.

MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: Kasten yaralamaHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ilâmı ile savunma hakkının kısıtlanması ve tekerrüre esas sabıkanın uzlaşma bakımından değerlendirilmesi gerekliliği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.2. Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve hukuka uygunluk sebepleri nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.