Tehlikeli madde bulundurma suçundan verilen hüküm, Yargıtayca TCK 53. maddedeki hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı yönünden düzeltilerek onanmıştır.
Özet: Yargıtay, tehlikeli maddenin izinsiz bulundurulması suçundan verilen mahkumiyet kararında, suçta kullanılan aracın müsaderesine yönelik itirazlar dahil diğer temyiz nedenlerini reddederken, yerel mahkemenin Türk Ceza Kanununun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanma süresini hatalı belirlemesi nedeniyle hükmü, sanığın altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye kadar, diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiği şeklinde düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Tehlikeli maddenin izinsiz olarak bulundurulmasıHÜKÜM
: Hükümlülük ve müsadereGereği görüşülüp düşünüldü
:5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasının "adli para cezasının ödenmesi için, hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verilebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verilebileceği" hükmü karşısında, bunlardan ancak birinin uygulanabileceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suçta kullanılan aracın kayıt maliki tarafından haricen satıldığının beyan edilmesi ve sanığın da haricen satın aldığını beyan etmesi karşısında, tebliğmadeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.