Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 6136 S.K. aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyet, trafik güvenliğini tehlikeye sokmadan beraat kararı ile TCK 53. madde uygulamasının düzeltilerek onanmasına ilişkin içtihat.
Özet: Yüksek mahkeme, sanığın yasa dışı silah bulundurma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyetini ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatini incelemiş; beraat hükmüne yönelik temyizi hukuki yarar eksikliği nedeniyle reddederek, birden fazla görevliye direnme eylemindeki zincirleme suç kuralının (TCK 43/2) uygulanmamasının aleyhe temyiz yokluğu sebebiyle bozma nedeni sayılmadığını belirtmiş; ancak alt mahkemenin sanık hakkında uyguladığı TCK 53 maddesindeki belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma sürelerinin, velayet, vesayet ve kayyımlığa dair haklar için koşullu salıvermeye, diğer haklar için ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devam etmesi gerektiğini belirtmeyerek hata yapması nedeniyle, hükmü bu yönden düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve görevi yaptırmamak için direnmeHÜKÜM
: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hükümlülüğüne ve müsadereye; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatineGereği görüşülüp düşünüldü
:1Gerekçeye yönelik olmayan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen beraat kararını temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından müdafiinin bu suçtan verilen hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),2Görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebin incelenmesine gelince;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarih ve 2009/9-259 esas, ███████ karar sayılı kararında da belirtildiği üzere birden fazla görevliye direnen sanık hakkında TCY.nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.