yargıtay 1. ceza dairesi, nitelikli kasten öldürme davasında istinaf kararlarını onayarak sanıkların cezalarını ve beraati kesinleştirirken, ölen sanık hakkında düşme kararı verdi.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, nitelikli kasten öldürme davasında istinaf kararlarını onayarak sanıkların cezalarını ve beraati kesinleştirirken, ölen sanık hakkında düşme kararı verdi.

Özet: Yüksek mahkeme, nitelikli kasten öldürme suçundan iki sanığa müebbet hapis cezası verilmesini ve bir sanığın beraatini onayan bölge adliye mahkemesi kararını temyiz incelemesine tabi tutmuş; mahkumiyet ve beraat hükümleri bakımından hukuka aykırılık tespit etmezken, beraat eden sanığın hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, aleyhindeki kamu davasının yasal zorunluluk gereği düşürülmesine hükmederek bu yöndeki hukuka aykırılığı gidermiştir.

1. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER

: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen UYAP sisteminde kayıtlı gerekçeli karar başlığında, fiziki dosyadakinden farklı olarak, dosya esas ve karar numarasının istinaf bozma öncesi esas ve karar numaraları şeklinde hatalı yazılı olması; mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine verilen Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar Sevilay ve Beyhan haklarında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

b.Sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili ile sanıklar Beyhan ve Seyhan müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'nın suçunun sabit olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmadığına,

2.Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye, gerekçesizliğe, ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Sevilay ve Derya Hakkındaki Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'nın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekili ile sanık ... müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 05.12.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar Sevilay ve Derya hakkında verilen hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sanık ...'ın cezalandırılmasını gerektirir güçte ve nitelikte delil bulunmadığı gözetilerek beraat etmesi gerektiği düşüncesiyle Üyeler sayın ... ve ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.04.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık ... hakkında açılan kamu davasının sanığın 05.12.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Maktul ile sanık ...’ın internet üzerinden tanıştıkları, Mersin ilinde dini nikah ile evlendikleri, bir süre sonra sanık ...’ın Mudanya’ya gittiği, maktul’ün Mersin’de bulunan evini satarak 98.000,00 TL parayı Sevilay’a gönderdiği, bilahare maktul’ün 2013 yılı Ocak ayında Bursa’ya geldiği ve sanık ... ile birlikte yaşamaya başladıkları, suç tarihinden kısa bir süre önce noterde vasiyetname düzenleyerek mal varlığını sanık ...’a bıraktığı, ölümünden birkaç gün önce Aksaray ilinde oturan sanık ...’ın kızı olan sanık ... ile resmi nikah kıydıkları ve Derya’nın aynı gün Aksaray iline döndüğü, olay gecesi maktulün rahatsız olması üzerine 112 acile haber verildiği, maktulün kaldırıldığı hastanede öldüğü, doğal ölüm raporuyla defnedildiği, maktulün oğlunun şikayeti üzerine yapılan feth-i kabir neticesinde adli tıp kurumunda alınan raporda maktulün vücudundaki çürüme sırasında morfin ve kodein bulunduğu ve ölümün uyuşturucu madde intoksikasyonu sonucu meydana geldiğinin, maktulün vücut sıvısında Apranax plus isimli ilacın etken maddesi Naproksenin bulunmadığı, Doladamon p’nin etken maddesi olan Parasetamol bulunduğunun belirtildiği anlaşılmış, yapılan yargılama sonucunda sanık ... ile ilgili ölüm sebebiyle düşme, sanık ... hakkında beraat ve sanıklar Beyhan ile Sevilay’ın nitelikli kasten adam öldürme suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sayın çoğunluktan ayrıldığımız husus sanık ...’ın mahkumiyeti noktasındadır. Mahkeme maktulün uyuşturucu kullanmadığını, sanıkların ortaklaşa olarak temin ettikleri kodein ve morfin ihtiva eden maddelerle tasarlayarak maktulü zehirlediklerini kabul etmiştir. Mahkeme bu sonuca ulaşırken maktulün reçeteli olarak Apranax plus kullandığını, bu ilacın etken maddeleri arasında olan Naproksenin maktulün vücut sıvısında bulunmadığını, maktule ve sanıklardan bazılarına reçete edilen ve içinde 15 mg kodein ve 300 mg Parasatemol ihtiva eden Doladamon p isimli ilacın morfin etkisi yapabileceği kabul edilerek sanık ...’ın mahkumiyeti yoluna gitmiştir.

Oysa zehirlenmeye sebep olduğu kabul edilen Doladamon p isimli ilacın hem maktule hemde maktulün ölümünden bir süre önce sanık ...’a reçete edildiği, sanık ...’a ise ölümden yaklaşık 7 ay sonra 30.01.2014 tarihinde reçete edildiği, bu tarihten önce sanık ...’ın bu ilacı temin ettiği hususunda herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı sabittir. Mahkemenin bu yöndeki kabulü oluşa ve dosya içeriğine aykırıdır.

Bunun yanında sanık ... lehine maktul ...’in vasiyetname yoluyla mal varlığını bu sanığa bırakmasını da sanık ...’ın suçu işlediği yönünde delil olarak değerlendirmiş ve sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiğini kabul etmiştir. Bu kabul de oluşa ve dosya kapsamına aykırıdır. Zira Sevilay maktulün ölümüyle ilişkilendirilebilecek hiçbir söz ve davranışta bulunmamaktadır. Açıklanan sebeplerle sanık ...’ın müsnet suçu işlediğine dair soyut kabul ve gerekçeler dışında delil bulunmadığı dikkate alınarak beraat etmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz.