2. ceza dairesi, hırsızlık suçundan bozma üzerine yürütülen yargılamada verilen mahkûmiyet hükmünü onarken, daha önce kesinleşen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin yeniden kurulan hükümleri yok hükmünde saymıştır.

2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan bozma üzerine yürütülen yargılamada verilen mahkûmiyet hükmünü onarken, daha önce kesinleşen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin yeniden kurulan hükümleri yok hükmünde saymıştır.

Özet: Sanığın kendi temyiz istemi, dilekçesinde sebep gösterilmemesi nedeniyle usulden reddedilirken; iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından daha önce kesinleşen hükümler nedeniyle, aynı suçlardan bozma sonrası mükerrer kurulan mahkumiyet kararlarının hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek bu konudaki temyizler de usulden reddedilmiştir; hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin itirazları ise, sanığın cezalandırılmasına yeterli deliller bulunduğu ve kararda hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle esastan reddedilerek hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet onanmıştır.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

B O Z M A Ü Z E R İ N E

T U T U K L U

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER

: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

I. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden;

Sanığa 24.06.2024 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 27.06.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu, ancak aynı Kanun’un 294/1. maddesi gereğince dilekçenin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilâmı ile 5 yılın altında hapis cezalarına hükmedildiği, istinaf istemleri üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.09.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ilâmında istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, temyiz istemleri üzerine Dairemizin 27.12.2023 tarihli ve ██████████ Esas, ██████████ Karar sayılı ilâmında, hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmaması nedeniyle temyiz istemlerinin reddine karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin kesinleştiği gözetilmeden, Dairemizin aynı ilâmında hırsızlık suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesinden sonra yapılan yargılama neticesinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 05.06.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararında sanık hakkında mükerrer olarak iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmış ise de, anılan hükümlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi ve bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanığın cezalandırılmasına yeter derece delil olmadığına, sanığın başından beri istikrarlı şekilde bildiklerini anlattığına, sanığın savunmasının aksi yönde delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.