Mahkumun, usulüne uygun tebliğ edilen ret kararlarıyla hükmü öğrenmesine rağmen yasal temyiz süresini aşarak yaptığı temyiz isteminin reddi.
Özet: Yüksek mahkeme, infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ilk tebligatında usul eksikliği bulunsa da, hükümlünün 2018 yılı boyunca yargılamanın yenilenmesi taleplerinin usulüne uygun şekilde reddedildiğini ve bu kararların kendisine tebliğ edildiğini, dolayısıyla hükmü öğrendiğini belirterek, yasal bir haftalık sürenin çok ötesinde, 2024 yılında yaptığı temyiz talebini süre aşımı nedeniyle reddeden yerel mahkemenin ek kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmakHÜKÜM
: Temyiz isteminin reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:Yokluğunda verilen 13.11.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün tebligat tarihinde başka suçtan Kozan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlüye 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 35/3. maddesinde belirtilen "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." düzenlemesi gereğince okunup anlatılmak sureti ile tebliğ edilmesi gerekirken, dosya içerisinde yer alan 26.11.2013 tarihli tebliğ işleminin 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı tespit edilmiş ise de, dava dosyasından cezaevi kanalıyla gönderdiği 31.05.2018 tarihli dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi için talepte bulunduğu, 06.06.2018 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği, talebinin reddine dair ek kararın 09.07.2018 tarihinde cezaevinde bulunan hükümlüye usulüne uygun tebliğ edildiği, 27.08.2018 tarihli dilekçe ile tekrar yargılamanın yenilenmesi için talepte bulunduğu, 20.09.2018 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği, talebinin reddine dair ek kararın 25.09.2018 tarihinde cezaevinde bulunan hükümlüye usulüne uygun tebliğ edildiği, 10.10.2018 tarihli dilekçe ile tekrar yargılamanın yenilenmesi için talepte bulunduğu, 22.10.2018 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği, talebinin reddine dair ek kararın 06.11.2018 tarihinde cezaevinde bulunan hükümlüye usulüne uygun tebliğ edildiği halde kanun yoluna başvurmadığı, bu kapsamda kararı öğrendiği anlaşılmakla, karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, 04.08.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlünün ek karara yönelik temyiz isteminin, Tebliğname’ye uygun oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.