5728 sayılı Kanun ile 6136 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler sonrası lehe kanun uyarınca uyarlama yargılaması kararlarının temyiz edilemeyip 5275 sayılı Kanunun 98. maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olduğu.
Özet: Hükümlünün, 5728 sayılı yasa ile 6136 sayılı yasada yapılan değişikliklerin lehine uygulanması talebiyle yerel mahkemeye başvurması ve mahkemenin önceki hükmün aynen infazına karar vermesi üzerine yaptığı temyiz başvurusu sonucunda, Yargıtay, kesinleşen hükümlerde yeni yasaların lehe olup olmadığının belirlenmesine yönelik uyarlama yargılamalarının 5275 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, bu tür kararların aynı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün olmadığını ve itiraz üzerine verilen kararların da kesin nitelikte olması sebebiyle hükümlünün temyiz istemini reddetmiştir.

Gereği görüşülüp düşünüldü
:Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılanmasının, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün, 2011/3-66 esas, ███████ sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasanın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı gibi itiraz üzerine verilen kararın da kesin olması nedeniyle, hükümlünün temyiz isteminin (REDDİNE), mahalline iadesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.