yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken, iş yeri dokunulmazlığı ihlali davasının temyiz edilemezliği nedeniyle başvurusunu reddetmiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken, iş yeri dokunulmazlığı ihlali davasının temyiz edilemezliği nedeniyle başvurusunu reddetmiştir.

Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin beş yıl veya daha az hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle temyiz istemi reddedilmiş; hırsızlık suçuna ilişkin temyiz isteminde ise, sanığın ve müdafiinin açlık, soğuk ve bilinçsiz eylem iddiaları ile hukuka aykırılık ve delil yetersizliği argümanları incelenmiş ancak hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek, temyiz nedenleri yerinde görülmeyip Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

T U T U K L U

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER

: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, onama

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.03.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve ████████ Esas ve ████████ Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca kurulan 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin gurbete çalışmaya geldiğine, iş bulamayıp sokakta kaldığına, gece yarısı havanın soğuk olması nedeniyle kapısı açık olan iş yerine ısınmak için girdiğine, karnı aç olduğu için etrafa bakınıp çekmecelere baktığına, parayı görünce de aldığına, ancak bilinçli şekilde hırsızlık yapmadığına; sanık müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin yargılandığı suçu işlediğine ilişkin dosyada yeterli delil bulunmadığına, aşırı alkolün etkisiyle iş yerine girip, hiçbir şey almadan çıktığına, sanığın cezalandırılması için delil olarak gösterilen metaryaller ile bu malların sanık tarafından şüpheden uzak ve kesin şekilde çalındığı ispat edilmeyen yerel mahkeme kararının onanmasının hukuka aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.