Sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yeterli delil yokluğu nedeniyle beraat yerine mahkumiyetinin bozulduğu, diğer suçlardan hükümlerin onandığı Yargıtay kararı.
Özet: Temyiz incelemesinde, sanığın hakaret ve mala zarar verme suçlarından verilen adli para cezaları miktarı gereği kesin nitelikte olduğundan bu hükümlere yönelik temyiz talepleri reddedilmiş; tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü delillerin yeterliliği nedeniyle onanmıştır. Buna karşın, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet kararının, savunmasının aksine suçu sabit kılacak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Hakkı olmayan yere tecavüz, hakaret, tehdit ve mala zarar vermeHÜKÜM
: HükümlülükGereği görüşülüp düşünüldü
:I- Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan adli para cezalarının miktarına göre hüküm, 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),II- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede:Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),III- Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın müştekinin taşınmazına tecavüz ettiğine dair inkara yönelik savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, hertürlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözeilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesiYasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.