Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarında istinafın esastan ret kararını hukuka uygun bularak temyizleri reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz istemi, cezanın yasal sınırları gereği temyiz edilemez olması nedeniyle reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması, uyuşturucu etkisi altında suç işleme, etkin pişmanlık, TCK 145ten yararlanma, beraat ve tahliye taleplerine rağmen, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebi esastan reddedilerek hüküm onanmış ve tahliye talebi de kabul edilmemiştir.
T U T U K L U
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇTAN ZARAR GÖREN
:... Belediyesi BaşkanlığıSUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliSUÇLARIN TARİHİ
: 24.11.2023HÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçludan hükmedilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın uyuşturucunun etkisi altındayken suçu işlediğine, etkin pişmanlık hükümlerinden ve TCK'nın 145. maddesinden yararlanması gerektiğine, sanığın atılı suçtan beraat etmesi ve tahliye edilmesi gerektiğine" dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Buursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, , hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.