Danıştay 13. Daire, Türkiyede üretimi olmayan kamış şekerinin yurt içinde pazarlanması nedeniyle Şeker Kanunu uyarınca verilen idari para cezasının hukuka uygunluğunu temyiz incelemesiyle değerlendiriyor.
Özet: Yurt içinde üretimi yapılmayan kamış şekerini piyasaya sürdüğü tespit edilen bir firmaya, 4634 sayılı Şeker Kanunu uyarınca 367.025,00 TL idari para cezası verilmesi işleminin iptali istemiyle açılan davada, denetimde alınan numunelerin ve davacının beyanlarının kamış şekerinin imalat ve satışında kullanıldığını gösterdiği, bu nedenle dava konusu kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece ve bölge idare mahkemelerince verilen davanın reddi kararlarının, davacının denetimde tek bir çuval incelenmesine rağmen tüm torbaların aynı içeriğe sahip olduğu kabulüyle ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğu iddiasına rağmen hukuka uygun bulunarak onanması gerektiği değerlendirilmektedir.
Danıştay 13. Daire Başkanlığı         █████████ E.  ,  ████████ K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No
:█████████
Karar No
:████████
TEMYİZ EDEN (DAVACI)
: ...
VEKİLİ
: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)
: ... Bakanlığı (... Kurumu)
VEKİLİ
: Av....
İSTEMİN KONUSU
: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
:
Dava konusu istem
: Davacıya ait iş yerinde █████/2014 tarihinde gerçekleştirilen denetimde alınan şeker numunelerinin analizi sonucunda kamış şekeri olduğu tespit edilen 146.810 kg kristal şekerin yurt içine pazarlandığından bahisle 4634 sayılı Şeker Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca 367.025,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Şeker Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti
: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı firmada █████/2014 tarihinde yapılan inceleme kapsamında şeker sayımı yapılarak konuya ilişkin tutanak tutulduğu, firmadan 146.810 kg şekeri temsil eden ve üzerinde Erciş Şeker Fabrikası'na ait bilgiler olan şeker çuvalından bir adet toz şeker numunesi, 3.250 kg şekeri temsil eden "Erciş" markalı kıtlama şeker ve 765 kg şekeri temsil eden küp şeker olmak üzere toplam 3 adet şeker numunesi ile üzerinde Erciş Şeker Fabrikası'na ait bilgiler bulunan çuvalla birlikte üzerinde Eskişehir Şeker Fabrikası'na ait bilgiler bulunan çuval olmak üzere toplam 2 adet çuval numunesi alındığı;
Alınan numunelerin Ege Üniversitesi İlaç Geliştirme ve Farmakokinetik Araştırma Uygulama Merkezi Çevre ve Gıda Analizleri Laboratuvarı'nda karbon izotop deneyine tabi tutulduğu, analiz sonuçlarına göre 146.810 kg şekeri temsil eden ve üzerinde Erciş Şeker Fabrikası'na ait bilgiler olan şeker çuvalından bir adet toz şeker numunesinin ülkemizde üretimi yapılmayan kamış şekeri olduğu, 3.250 kg şekeri temsil eden "Erciş" markalı kıtlama şeker ve 765 kg şekeri temsil eden küp şekerinin ise ülkemizde üretimi yapılan pancar şekeriyle uyumlu olduğu, ayrıca denetim sırasında alınan çuval numunelerinin üzerinde bilgileri yer alan fabrikalara gönderilerek analizinin yaptırıldığı, fabrikalardan gelen çuval analiz raporlarına göre, üzerinde Erciş Şeker Fabrikası'na ait bilgiler yer alan numune çuvalın, dikiş ipliği malzemesi ve dikiş kalitesi bakımından orjinal olmadığı, üzerinde iki adet dikiş izi bulunduğu, sonuç olarak çuvalın ikinci bir iplikle tekrar dikildiği, Eskişehir Şeker Fabrikası'na ait bilgiler yer alan numune çuvalın, dikiş kalitesi bakımından orjinal olmadığı, üzerinde iki adet dikiş izi bulunduğu, sonuç olarak çuvalın açılarak başka bir iplikle ikinci kez dikildiğinin tespit edildiği;
Bunun üzerine, davacıya 146.810 kg şekerin hâlen stokta bulunup bulunmadığı ve bulunmuyor ise ne şekilde kullanıldığının sorulduğu, davacı tarafından verilen cevapta, söz konusu şekerlerin imalatta kullanıldığı ve satışlarının yapıldığının belirtilmesi üzerine dava konusu Kurul kararının tesis edildiği;
Türkiye'de kurulu şeker fabrikalarının pancar şekeri üretimi yaptığı, yasal olarak kamış şekeri üreten fabrikanın bulunmadığı, dava konusu işlemin sebep unsurunu ise kamış şekeri olduğu tespit edilen malların imalatının yapıldığı ve satıldığı şeklindeki davacı beyanlarının oluşturduğu, bu durumda, davacının (C) şekerini iç piyasada sattığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti
: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
: Davacı tarafından, denetimde tek bir şeker çuvalı incelenmesine karşın geriye kalan tüm torbaların aynı içeriğe sahip olduğu kabulünden hareketle tamamı için idarî para cezası verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
: Davalı idare tarafından, dava konusu Kurul kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ
: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
:
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU
:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, █████/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!