Hakkı olmayan yere tecavüz suçunda, taşınmazın TCK 154/2 kapsamında mera gibi ortak kullanıma açık olup olmadığının keşif ve bilirkişi ile saptanması gerektiğinden hükmün bozulması.
Özet: Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet kararı, suça konu taşınmazın mera, harman yeri, yol veya sulak gibi köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığının, yerinde yapılacak keşif ve tarafsız bilirkişi ile tanık dinlenmesi suretiyle kesin olarak tespit edilmemesi ve hükümden sonra yürürlüğe giren kanun değişikliğiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi kapsamında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Hakkı olmayan yere tecavüzHÜKÜM
: HükümlülükGereği görüşülüp düşünüldü
:Hakkı olmayan yere tecavüz suçunun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 08.02.2005 iddianame tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında şikayet tarihi olan 22.09.2004 yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak görülmüştür.Kadastro çalışmaları sırasında hazine adına ham toprak vasfıyla tescil edilen suça konu 1940 parsel numaralı taşınmazın mevkii ve TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı, mahallinde yapılacak keşif sırasında tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.