Çocuğun foseptik kuyusunda boğulmasıyla sonuçlanan taksirle öldürme suçunda, uzun yargılama ve birden fazla bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtayca onanması.
Özet: Meskun mahalde açık bırakılan su dolu foseptik kuyuya düşerek bir çocuğun boğulmasına neden olma eyleminden dolayı sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen mahkûmiyet kararı; yerel mahkemenin defalarca beraat kararı verip Yargıtay bozmalarına direnmesine rağmen, nihayetinde yargılamanın usul ve yasaya uygun yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve vicdani kanının kesin verilere dayandırıldığı gerekçesiyle Yargıtay tarafından onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E. ████████ K.SUÇ
: Taksirle öldürmeHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaSanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Siverek 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2014 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, ilgili kararın mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 08.02.2016 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ilâmıyla, kusuru bulunan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.2.Bozma ilamı sonrası direnme kararı verilerek, Siverek 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2016 tarihli ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararıyla sanık hakkında sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, ilgili kararın mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 22.03.2017 tarihli ve ███████ Esas, █████████ Karar sayılı ilâmıyla, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurul'un 21.11.2017 tarihli ve ███████-456 Esas, ████████ Karar sayılı ilâmıyla, ilk hükümde yer almayan ve bozmadan sonra elde edilen delillere dayanarak yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olduğundan bahisle dosyanın Yargıtay 12.Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarihli ve 2018/1 Esas, █████████ Karar sayılı sayılı ilâmıyla, kusuru bulunan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.3.Bozma ilamı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak sanık taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a ve 52/2-4.maddeleri gereğince 18.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafinin temyiz isteği; Ceza miktarının fazla olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.III. OLAY VE OLGULARYerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 2007 doğumlu ...'nın, 02.03.2013 günü ikametlerinin güney istikametinde bulunan sanığa ait evinin 3 metre kuzey batı istikametinde foseptik için açtığı ancak üzerini kapatmadığı içerisi su dolu bulunan kuyuya, o sırada oynamakta olduğu topun kaçması üzerine topunu geri almak isterken dengesini kayberek düşmesi neticesinde ...'nın suda boğulması sonucu öldüğü olayda, sanığın meskun mahalde bulunan çukurun etrafının kapatılması konusunda herhangi bir tedbir almayıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sebebiyle mahkemece kusurlu kabul sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.IV. GEREKÇE ve KARARSanığa taksirle öldürme suçundan dolayı TCK'nın 85/1. maddesi gereğince belirlenen 3 yıl hapis cezasının, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesine rağmen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında 910 gün yerine 900 gün gösterilmesi sonrası günlüğü 20TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç ceza olarak 18.200 TL adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.02.2025 tarihinde karar verildi.