Özet: Yüksek mahkeme, yerel bir ceza mahkemesince, "hakkı olmayan yere tecavüz" suçlamasına ilişkin daha önce verilen bir bozma kararına uyularak tekrar tesis edilen beraat hükmünü titizlikle gözden geçirmiştir. Yapılan incelemede, kanıtların eksiksiz ve hukuka uygun bir biçimde değerlendirildiği, hükmün dayandırıldığı gerekçelerin ise yeterli ve açıklayıcı nitelikte olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgular neticesinde, müşteki tarafın vekili tarafından beraat kararına karşı yapılan temyiz itirazları hukuken yerinde görülmemiş ve oybirliğiyle reddedilerek, sanık hakkındaki beraat hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu kesin olarak onaylanmıştır.