Özet: Nitelikli tehdit suçundan mahkum bir hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, infaz hakimliğince örgüt mensubu olduğu ve şartlı tahliye tarihine uzun süre olduğu gerekçeleriyle reddedilmesi üzerine yapılan itirazın, üst mahkemece hükümlünün örgüt üyesi değil yardım eden konumunda olduğu ve TCK m.58/9 hükmünün uygulanmaması gerektiği belirtilerek kabul edilmesi kararına karşı, Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma talebinde bulunduğu, bu talebin, üst mahkemenin hükümlünün açığa ayrılma talebi yönünden yaptığı değerlendirmenin, ilk mahkeme kararında TCK m.58in zaten uygulandığı ve infaz hakimliğinin koşullu salıverilme süresi yönünden isabetli karar verdiği göz önüne alındığında yetki aşımı olduğu ve kararın isabetsiz olduğu gerekçesine dayandığı belirtilmektedir.