yargıtaydan kasten yaralama suçunda, ilk derece mahkemesince tayin edilen ve bölge adliye mahkemesince onanan cezanın orantısız ve fazla olduğu gerekçesiyle bozma kararı.

Yargıtaydan kasten yaralama suçunda, ilk derece mahkemesince tayin edilen ve bölge adliye mahkemesince onanan cezanın orantısız ve fazla olduğu gerekçesiyle bozma kararı.

Özet: Kasten yaralama suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf başvurusunun esastan reddiyle kesinleşen hükmüne karşı yapılan temyiz incelemesinde; sanığın eylemi kasten gerçekleştirdiği, meşru savunma veya haksız tahrik koşullarının oluşmadığı ve diğer usuli işlemlerin hukuka uygun olduğu tespit edilmekle birlikte, suçun işleniş biçimi, mağdurda oluşan yaralanmanın niteliği ve suç kastının ağırlığı göz önüne alındığında temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesinin cezada orantılılık ilkesine aykırı olduğu ve sanığa fazla ceza tayin edildiği gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

1. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Kasten yaralama

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesiz olduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, ilk haksız eylemin katılandan kaynaklandığına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranış bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de; bu bölümde, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksikliğin Yargıtay tarafından giderildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ile katılanın olay öncesinde birbirlerini tanımadıkları, olay günü katılanın motosikletini park ettiği sırada sanığın katılanın yanına gelerek kendisine bakmasını söyleyip akabinde maskesini, şapkasını çıkarmasını istediği, bunun üzerine aralarında çıkan tartışmada sanığın bıçakla bir kez katılanın sol bel bölgesine vurduğu, sanığın eylemi neticesinde katılanın böbreğinde meydana gelen laserasyon nedeniyle hayatî tehlike geçirdiği olayda; sanık hakkında temel cezaya hükmedilirken, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, suçun işleniş biçimi, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği, suç kastının ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın kabulde makul oranda belirlenmesi gerekirken, sanığın eylemi ile orantılı olmayan şekilde üst sınıra yakın ceza tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi "fazla ceza tayini" yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.01.2025 tarihinde karar verildi.