Alacak davasında temyiz kesinlik sınırının altında kalan miktardan dolayı temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının Yargıtayca onanması.
Özet: Bir alacak davasında, ilk derece mahkemesinin kararının ardından davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince miktardan reddedilmesi ve ardından bu karara karşı sunulan temyiz dilekçesinin de aynı gerekçeyle ek kararla reddedilmesi üzerine, temyiz mercii dosyanın kapsamına ve hüküm altına alınan toplam miktarın kanunda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmasına dayanarak, bölge adliye mahkemesinin temyiz dilekçesini miktardan reddeden ek kararının usul ve yasaya uygun olduğuna hükmederek söz konusu kararı onamıştır.
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun miktardan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince 07.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya kapsamına göre belli bir döneme ilişkin alacakların talep edildiği, Mahkemece uyuşmazlık konusu dönemle sınırlı olarak kurulan hükmün ileriye etkisinin bulunmadığı dikkate alındığında; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.KARARAçıklanan sebeple;Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.