9. Hukuk Dairesi, alacak davasında temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verdi.
Özet: Alacak davasında, ilk derece mahkemesi ve istinaf incelemesinden geçen sürecin ardından bölge adliye mahkemesince verilen kısmi kabul kararına karşı davalı vekilinin yaptığı temyiz başvurusunda, Yargıtay, davacının bireysel iş sözleşmesindeki ücretinin toplu iş sözleşmesi gereği asgari ücretle bağının 01.01.2023 itibarıyla kesilmesi ve somut uyuşmazlıktaki ücret tespitinin ileriye dönük kesinlik sınırını aşan bir etkisi olmaması nedeniyle, hüküm altına alınan toplam miktarın karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TLnin altında kaldığını tespit ederek, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri uyarınca miktardan dolayı reddine karar vermiştir.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği; bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin, hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalan davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.KARARAçıklanan sebeple;Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.