Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten yaralama suçundan ilk derece beraat kararının istinaf mahkemesince mahkumiyete çevrilmesi üzerine yapılan temyiz başvurusunu reddederek hükmü onadı.
Özet: Bu hukuki evrak, ilk derece mahkemesince kasten yaralama suçundan beraat eden sanık hakkında, bölge adliye mahkemesince beraat kararının kaldırılarak bir yıl altı ay yirmi iki gün hapis cezasıyla mahkumiyetine, cezasının ertelenmesine ve iki yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmesi üzerine, sanığın eylemi işlemediği ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği yönündeki temyiz itirazlarının, yargılama sürecindeki usul ve kanuna uygunluk, delillerin yeterliliği, katılan beyanı ile adli raporların eylemi sanığın gerçekleştirdiğini saptaması, cezanın yasal bağlamda ve lehe hükümler uygulanarak belirlenmesi gerekçeleriyle hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından esastan reddedilerek hükmün onanmasına dairdir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: ████████ E., █████████ K.SUÇ
: Kasten yaralamaHÜKÜM
: Mahkûmiyet1.Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin temyiz istemi bulunmadığı tespit edilmiştir.2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, ███████-38 Esas ve ████████ Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.3.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldüI. HUKUKÎ SÜREÇ1. Çubuk 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 51/1-3, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz sebepleri özetle; katılana yönelik eylemi bulunmadığından beraatine karar verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan beyanı ile uyumlu adli rapor içerikleri birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, kurulan hükümde lehe olan takdiri indirim hükümleri ile erteleme hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çubuk 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.