Para sahteciliği suçunda TCKnın 53. maddesinin velayet ve diğer haklara ilişkin yoksunluklarının hatalı uygulamasının Yargıtayca düzeltilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, parada sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerini, sanıkların kast yoğunluğu ve ele geçirilen sahte para miktarına rağmen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği yönündeki gözetimi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapmayarak genel olarak onamış; ancak TCKnın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulamasında yapılan hatayı, sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık haklarından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması şeklinde düzelterek hükümleri düzeltilerek onamıştır.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Parada sahtecilikHÜKÜM
: Hükümlülük ve müsadereGereği görüşülüp düşünüldü
:Sanıkların kastının yoğunluğu ve ele geçirilen sahte para miktarı nazara alındığında, TCK.nun 3 ve 61/1. maddeleri uyarınca hapis cezasının da alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’ın, suçun sübutuna; diğer sanıkların, bir sebebe dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.