Özet: Bir davada, "hakkı olmayan yere tecavüz" suçu isnadıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararı, davaya katılan tarafça temyiz edilmiştir. Yargıtayın ilgili Dairesi, yaptığı incelemede, yerel mahkemenin dosyadaki kanıtları kanuna uygun şekilde değerlendirdiğini ve beraat hükmünü açıklayan gerekçelerin yeterli ve yerinde olduğunu tespit etmiştir. Bu değerlendirmeler sonucunda, davaya katılan tarafın beraat kararına yönelik temyiz itirazları reddedilerek, sanığın "hakkı olmayan yere tecavüz" suçundan beraatine dair hüküm oybirliğiyle kesinleşmiştir. Bu karar, yargı sürecinin sonunda sanığın aklanmış olduğunu teyit etmektedir.