8. Ceza Dairesi, banka kartı kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararındaki TCK 53/3 hak yoksunluğu ayrımını düzelterek onadı, artırım ve katip imzası eksikliklerini aleyhe temyiz yokluğundan bozma nedeni saymadı.
Özet: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanığa verilen mahkumiyet kararında, duruşma tutanağındaki bazı eksiklikler ve zincirleme suç hükümleri ile adli para cezası uygulamalarındaki hususlar aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmazken, mahkemenin TCKnın 53. maddesi gereğince sanığın hak yoksunluğunu düzenlerken kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile diğer haklar arasındaki yoksunluk süresini ayırt etmeyerek koşullu salıvermeye kadar genel bir hak yoksunluğuna hükmetmesi yasaya aykırı bulunmuş, bu hatanın yeniden yargılamayı gerektirmeyen nitelikte olması sebebiyle hükmün ilgili bölümü, altsoy üzerindeki haklardan koşullu salıvermeye kadar, diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılacak şekilde düzeltilerek onanmıştır.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılmasıHÜKÜM
: HükümlülükGereği görüşülüp düşünüldü
:UYAP sisteminde mevcut olup değiştirilme olanağının bulunmaması, Ceza Genel Kurulunun 17.04.2012 gün, 2012/2-299 esas sayılı kararı gözetildiğinde, 11.03.2010 tarihli duruşma tutanağının 1. ve 2. sayfalarındaki katip imzası eksikliğinin mahallinde giderilmesi olanaklı görülmüş ve şikayetçiye ait bankamatik kartı ile değişik zaman aralıklarında para çekilmesi eyleminden dolayı sanığa hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve hapis cezasına teşdit uygulandığı halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının alt sınırdan tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazların reddine, ancak;TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.