Yargıtay, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında temyiz incelemesi yapılamaması ile hırsızlık suçunda süresinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmaması nedeniyle temyiz istemlerinin reddi kararı.
Özet: Sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi sonrası yaptığı temyiz incelemesinde, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz istemi kanunen temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddedilirken, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz istemi ise gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yasal 7 günlük sürede gerekçeli dilekçe sunulmaması sebebiyle geçersiz bulunarak, sanığın tüm temyiz talepleri oy birliğiyle geri çevrilmiştir.
2. Ceza Dairesi         ██████████ E.  ,  ██████████ K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

    SAYISI
    : ███████ E., ████████ K.
    SUÇLAR
    : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
    HÜKÜM
    : İstinaf başvurusunun esastan reddine
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
    : Ret, bozma
    Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü
    I.İş Yeri Dokunulmazlığın İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
    5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
    II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
    Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 05.03.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 11.03.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18.12.2023 tarihli, ██████████ Esas, █████████ Karar sayılı ilâmıyla "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması gerekçesiyle tevdii kararı verildiği, sanığa gerekçeli kararın 15.05.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın gerekçeli temyiz isteminin ise 7 günlük yasal süreden sonra 23.05.2024 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

    Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
    Üye olmak için tıkla!