Hakkı olmayan yere tecavüz suçunda taşınmazın niteliğinin tespiti eksikliği ve ceza belirlenmesindeki hatalar nedeniyle hükmün bozulması kararı.
Özet: Yargıtay, "hakkı olmayan yere tecavüz" suçundan verilen hükümlülük kararını, sanığın tecavüz ettiği iddia edilen yerin Türk Ceza Kanununun 154/2. maddesinde belirtilen mera, harman yeri, yol veya sulak gibi köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bir yer olup olmadığının, tapu kayıtları, keşif, tarafsız bilirkişi ve tanık ifadeleriyle kesin olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi ve ceza tayininde, hapis cezasının alt sınırdan verilmesine rağmen adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılması ile adli para cezalarının hukuka aykırı şekilde toplanması gibi usul ve yasaya aykırılıklar nedeniyle bozmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
: Hakkı olmayan yere tecavüzHÜKÜM
: HükümlülükGereği görüşülüp düşünüldü
:I- Teknik bilirkişi raporunda sanığın tecavüz ettiği suça konu yerin 466 parsel mera ve kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtildiği anlaşılmakla; denetime olanak verecek şekilde tapu kaydı getirtilerek, suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanıklardan sorulup vasfı kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,II- Kabul ve uygulamaya göre de;1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,2- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.