Taksirle öldürme suçundan verilen beraat kararının istinaf sonrası temyiz yasağı kapsamında temyiz isteminin reddedilmesi hakkında Yargıtay kararı.
Özet: Taksirle öldürme suçundan verilen beraat kararının istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, bu karara karşı yapılan temyiz başvurusunun, Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz incelemesine tabi olmadığı, zira on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle, katılanlar vekilinin temyiz istemi oy birliğiyle reddedilmiş ve dosyanın ilgili mahkemelere gönderilmesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E, █████████ K.SUÇ
: Taksirle öldürmeHÜKÜM
: Esastan retTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Esastan reddi ile hükmün onanmasıİstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 29.09.2017 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Sanık hakkında, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2017 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.02.2025 tarihinde karar verildi.