Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 10 yıl hapis cezasına çarptırılan sanık müdafiinin temyiz başvurularının esastan reddedilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Bir sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince 10 yıl hapis cezasına çarptırılması ve bu hükmün istinaf mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiilerinin suç vasfına, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik uygulanmamasına, çelişkili raporlara ve fazla cezaya ilişkin temyiz itirazları incelenmiş olup, yapılan yargılama işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu, toplanan delillerin vicdani kanaati desteklediği, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti ile suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünün isabetsiz olmadığı, haksız tahrik koşullarının oluşmadığı ve sanığa ek savunma hakkı tanındığı gerekçeleriyle temyiz başvurularının esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
1. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

    SAYISI
    : ████████ E., █████████ K.
    SUÇ
    : Kasten öldürmeye teşebbüs
    HÜKÜM
    : İstinaf başvurularının esastan reddi
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
    : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
    İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
    Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
    I. HUKUKÎ SÜREÇ
    1. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
    2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
    II. TEMYİZ SEBEPLERİ
    Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, teşebbüsün derecesinde hataya düşüldüğüne, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alınan raporların çelişkili olduğuna, ek savunma hakkı verilmediğine ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
    III. GEREKÇE
    Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranışın bulunmaması nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, sanığa haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verildiği ve sanığın lehine uygulanması mümkün başkaca hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
    IV. KARAR
    Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
    Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
    24.02.2025 tarihinde karar verildi.

    Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
    Üye olmak için tıkla!