Yargıtay 2. Ceza Dairesi, suç eşyasının satın alınması veya kabulü suçundan bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmünü onarken sanık temyiz nedenlerini reddetmiştir.
Özet: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen mahkumiyet hükmü, önceki bir bozma kararı sonrası yeniden incelenmiş; sanığın bu mahkumiyete karşı yaptığı temyiz başvurusu üzerine Yargıtay, toplanan deliller ve mahkeme gerekçesini değerlendirerek temyiz nedenlerini yerinde bulmamış ve yerel mahkemenin mahkumiyet hükmünü oy birliğiyle onamıştır.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSUÇ
: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesiHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.