Kamu malına zarar verme suçunda, mahkumiyet kararının sanığa usulsüz tebliği sebebiyle dosyanın usulden bozulması ve iadesi kararı.
Özet: Yargıtay, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bilinen son adrese yapılan tebligatın iade gelmesi üzerine adres kayıt sistemindeki (Mernis) adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesini 7201 sayılı Tebligat Kanununun ilgili hükümleri gereğince usulsüz bularak, tebligat işlemlerinde bilinen son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya yapılamaması halinde muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen son adres kabul edilip bu adrese tebligat yapılması gerektiğini vurgulamış; bu sebeple gerekçeli kararın sanığın Mernis adresine veya cezaevinde ise kendisine usulüne uygun tebliği ile varsa temyiz dilekçesi ve ek tebliğnamenin düzenlenerek dosyanın incelenmek üzere iadesi gerektiğine karar vermiştir.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: Kamu malına zarar vermeHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: BozmaUlukışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.İncelenen dosyada; sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın bilinen son adresinden iade gelmesi üzerine MERNİS adresine tebliğ edilmediği, yapılan bu karar tebliği işleminin ise usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın, sanığın MERNİS adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine), usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek Tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.