Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkûm edilen sanık hakkında, çocuk yaşta işlediği suçun tekerrüre esas alınamayacağına hükmederek mükerrirlik uygulamasını kaldırıp hükmü düzelterek onadı.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı veren yerel mahkemenin, sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı sırada işlediği bir önceki suçu tekerrüre esas alarak mükerrirlere özgü infaz rejimini ve buna bağlı denetimli serbestlik tedbirini uygulamasına ilişkin kararını hatalı bulmuştur; zira Türk Ceza Kanununun 58/5. maddesi uyarınca küçüklük döneminde işlenen suçlar tekerrür hükümlerine dayanak oluşturamaz. Bu sebeple, yerel mahkemenin mahkumiyet hükmü, sanık hakkındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kısımlarının çıkarılması suretiyle düzeltilerek onanmıştır.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.ŞİKÂYETÇİ
: ...SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Düzelterek onamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;Sanığın tekerrüre esas alınan Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarih, ████████ Esas, ████████ Karar sayılı, 11.04.2017 tarihinde kesinleşen ilamına konu suçu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı ve suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas mahiyette bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, Kanun'un 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.