Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanığın savunma hakkı kısıtlaması nedeniyle mahkûmiyet kararını bozarken, hükmü kesinleşen diğer hükümlünün temyiz talebini usulden reddetmiştir.
Özet: Yargıtay tarafından yapılan incelemede, hırsızlık suçundan hükmü kesinleşen bir hükümlü hakkında Yargıtayın önceki bir bozma kararının sirayet ettirilemeyeceği ve bu durumun hükümlüye temyiz hakkı vermeyeceği gerekçesiyle müdafiinin temyiz istemi reddedilmiş; diğer bir sanık hakkında ise, başka bir suçtan ceza infaz kurumunda olan sanığa duruşmada hazır bulunmaktan muafiyet isteyip istemediği sorulmadan veya SEGBİS aracılığıyla hazır edilmeden karar verilmesinin savunma hakkını kısıtladığı anlaşıldığından, bu sanık hakkındaki hüküm bozulmuştur.

B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.HÜKÜMLÜ
: ...SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜMLER
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, bozmaI- Hükümlü ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;Hükümlü hakkında Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2016 tarihli ve ████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararındaki bozma sebebinin hakkındaki hüküm kesinleşen ...'e sirayet ettirilmesinin hükümlüye bozmadan sonra verilen 02.10.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesi gereğinin yasal sonucu gereği hükümlü müdafiinin hükümlü hakkında bozma sonrası kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığından hükümlü müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede ise;Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği sanığın temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Erzincan L tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 02.10.2023 tarihli duruşmada SEGBİS yoluyla veya bizzat hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.