yargıtay 1. ceza dairesinin kasten yaralama hükmünün temyiz edilemezliğine karar vererek, kasten öldürmeye teşebbüs mahkumiyetini onaması.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin kasten yaralama hükmünün temyiz edilemezliğine karar vererek, kasten öldürmeye teşebbüs mahkumiyetini onaması.

Özet: Sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan temyiz başvurusunda, eylemin kasten yaralama olduğu, meşru savunma veya daha fazla haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği yönündeki iddialar incelenmiştir. Yapılan değerlendirmede, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmaların niteliği dikkate alındığında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru nitelendirildiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı ve uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu gerekçesiyle temyiz talepleri reddedilerek hüküm onanmıştır. Diğer mağdura yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz başvurusu ise, kanunen temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle reddedilmiştir.

1. Ceza Dairesi █████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇLAR

: Kasten öldürmeye teşebbüs (...'e karşı), kasten yaralama (...'ya karşı)

HÜKÜMLER

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, ret

Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2.a maddesine göre kesin nitelikte olup temyiz edilemez olduğu tespit edilmiştir.

Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı üzerine, Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınarak 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suçun vasfına, meşru savunmaya ve haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanma sayısı ve yaralanmaların niteliği hususları değerlendirildiğine sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olayda meşru savunmanın koşullarının bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi gereği yapılan indirimin ve oranının isabetli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'ya Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2.a maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.